22 . زيارت جامعه يكى از سخنان و آثار بجا مانده از امام هادى ( عليه السلام ) متن مفصلى است به نام " زيارت جامعه " مىباشد كه تاكنون شرح و ترجمه‌هاى متعددى از آن به عمل آمده است ما قبل از ورود به نقل آن پيش درآمدى در خصوص خود زيارت داريم كه مورد عنايت خواهد بود . زيارت ، حضور جسمى و روحى زائر ، در پيشگاه مقام يا شخصيت مورد زيارت ، مىباشد و اين عمل مستحبى ، يكى از شيوه هاى معمول فرهنگ شيعه مىباشد و امروز خود ، يكى از سنن و سيره‌هاى معمول مجامع شيعيان درآمده است و همانند " روضه و روضه خوانى " بلكه بالاتر از سطح آن ، يكى از ابزار تبليغى و فرهنگى شيعه گرديده است هر سال هزاران نفر زائر مشتاق ، به سوى مدينه ، نجف ، كربلا ، مشهد ، قم و عتبات عاليات عراق رهسپار مىگردند و روح جوياگر خود را با پيشوايان مورد زيارت ، پيوند مىدهند و در تقويت و تحكيم مبانى اعتقادى و مكتبى خود ره مىسپرند و در وادى عشق گام مىزنند . زيارت در صورتى كه به وجه صحيح ، انجام پذيرد [ بر خلاف پندار جمعى از غفلت‌زدگان از گروه وهابيت كه تفسير سوئى از زيارت و زيارتنامه دارند ] يكى از شيوه هاى تقويت و إشراب روح ايمان و تقوى ، به فرد زيارتگر مىباشد چون زائر از طريق اولياء و ائمه اطهار ( عليه السلام ) كه ره پيمانان راه معرفت و سالكان راه توحيد مىباشند خود را به خداى متعال نزديك مىسازد و مىكوشد خود را به صورت آن بزرگوارانى بار آورد كه به زيارت او شتافته است . در واقع امر زيارت نوعى تجديد عهد و پيمان ، تقويت ايمان و ايجاد ارتباط جديد با اولياء ، پيشوايان دين و راهنمايان مسير توحيد و يكتاپرستى مىباشد ، زائر همانند فرد عاشق و دلباخته ، مىكوشد خود را با خواسته‌ها و آرمانهاى مقام مورد عشق ، منطبق سازد و خود را با آن حليه‌ها و آرايشهاى مورد نظر محبوب ، آراسته گرداند تا مورد توجه آن مقام محبوب و آن بزرگوار مورد زيارت ، قرار گيرد آن بزرگوارى كه وجود مقدس ، و شخصيت متعالى او ، پاكى است و طهارت ، عصمت ، قداست ، ايمان ، و معنويت و مظهر